+ نوشته شده در دوشنبه 17 مرداد1390ساعت 11:30  توسط یالثارات الحسین
|
ما فرقهاي صيغه را با زنا ميگيم قضاوتو ميزاريم به عهده خودتون نظر خودتونو حتما به ما بگيد خوشحال ميشيم.
1) در زنا زن در يك روز ميتواند با 10 تا مرد همبستر شود اما در صيغه موقت يك زن فقط ميتواند با يك مرد همبستر شود و بعد از آن بايد عده نگه دارد.
2) بچه متولد شده از زنا به هيچ يك از زن و مرد زناكار تعلق نميگيره درحالي كه بچه متولد از صيغه موقت شرعا و قانونا مال پدر و مادر خويش است.
3) بچه متولد شده از زنا از مرد و زن زناكار ارث نميبرد در حالي كه بچه متولد شده از صيغه موقت از هر دو ارث ميبرد.
4) زنا موجب عذاب دنيوي (شلاق و رجم و اعدام و...) و اخروي است. در حالي كه صيغه موقت موجب فايده دنيوي و ثواب اخروي است.
5) زنا به زن به عنوان يك وسيله ارضاي شهوت نگاه ميكند. اما صيغه موقت به زن شخصيت ميدهد و آبروي او را از جهت مالي و جنسي تامين ميكند.
6) زنا عامل انتشار بيماري است. اما صيغه در صورتي كه شرايط آن رعايت شود نميتواند عامل بيماري باشد.
7) زنا باعث از بين رفتن زيبايي و طراوت و شخصيت زن ميشود. در حالي كه صيغه هر سه تاي آنها را حفظ ميكند و .......
حال به نظر شما زنا بهتر است يا صيغه موقت؟؟؟؟؟؟؟؟؟
برگرفته از:http://www.pasokhgu.blogfa.com/post-6.aspx
+ نوشته شده در دوشنبه 18 اردیبهشت1391ساعت 11:25  توسط ز.هاشمی
|
- اعتراف قاتل حسين به فضل اماميكى از فرماندهان دشمن به نام سنان ، به هنگام كشتن آن حضرت او را ستود و گفت :
| اقتلك اليوم و نفسى تعلم |
|
علما يقينا ليس فيه مزعم |
| و لامجال لا و لا تكتم |
|
ان اباك خير من تكلم |
اينك در حالى كمر به كشتن تو بسته ام كه يقين دارم پدرت بهترين و والاترين دانايان و سخنوران بود...(
61 - ستوده شده دوست و دشمن
امام حسين عليه السلام ستوده شده دوست و دشمن است و اين از شگفتى هاى روزگار است ، كه حتى همانانى كه در ريختن خون پاكش ، بر ريگ هاى تفتيده نينوا همدست و هم داستان شدند و پليدترين تاريخ بشريت را پديد آوردند، همانان نيز نتوانستند در ستايش او لب فرو بندند و او را تمجيد ننمايند
62 - عبادت امام حسين (ع) از زبان دشمنان
درباره عبادت امام حسين عليه السلام مورخان و دانشمندان ، مخصوصا از گروه اهل سنت سخن هاى گفته اند و حتى آنها كه دشمن اهل بيت بودند در امر عبادت او راى و نظرى شگفت انگيز اعلام كردند
ابن اثير مى نويسد:
ادامه مطلب
+ نوشته شده در یکشنبه 17 اردیبهشت1391ساعت 17:19  توسط ز.هاشمی
|
- تفسير لؤ لؤ و مرجاندر تفسير مجمع البيان از امين الاسلام طبرسى به نقل از سلمان فارسى و سعيد بن جبير و سفيان ثورى چنين آمده است : ((دو درياى مزبور در آيه شريفه مرج البحرين يلتقيان ، بينهما برزخ لا يبغيان ، فباى آلا ربكما تكذبان ، يخرج منهما اللؤ لو و المرجان ، على و فاطمه اند و برزخ محمد صلى الله عليه و آله و لؤ لو و مرجان حسن و حسين اند))(28)
22 - آيه مباهله ، فضيلتى ديگر
در قول خداوندگار - از آيه مباهله - دليلى قوى بر فضل اصحاب كساء عليه السلام است كه هيچ دليلى به قوت آن نيست .
و اجماع امت اسلام است كه اصحاب كساء در روز مباهله ، فقط فاطمه و پدر او و شوهر او و دو فرزند او حسن و حسين بوده اند و احدى با آنان نبوده است .
و كسى ادعا نكرده است كه غير از پيغمبر و وصى او امام اميرالمؤ منين على و حضرت فاطمه كفو امام على و دو فرزندش حسن و حسين ، ديگرى در روز مباهله داخل در اصحاب كساء بوده است و با آنان شركت داشته است ؛ و اگر كسى ادعاء كند، بدون هيچ شك و پيكار، بر خدا و رسولش دروغ بسته است و افتراء زده است ، حمد خداى را كه ما را از متمسكين به ولايت اصحاب كساء قرار داده است .
مفسران قرآن در تفسير آيه مباهله ، از عايشه روايت كرده اند كه گفت : رسول خدا صلى الله عليه و آله در روز مباهله براى مباهله از خانه خارج شده است ، و عباى مشكين نشانه دار از موى سياه بر دوش گرفته بود، پس حسن آمد و او را داخل در عبا فرمود: و پس از آن حسين آمد و او را داخل در عباء فرمود، و پس از آن فاطمه و سپس على ، آنگاه گفت : انما يريد الله ليذهب عنكم الرجس اهل البيت و يطهركم تطهيرا.
پس بدان كه مراد اماميه - خداوند برهانشان را نورانى بفرمايد - از اصحاب كساء و آل عباء اين پنج تن معصوم منصوص از آيه مباهله قرآن است .
در آيه مباهله ابناء و نساء بر انفس مقدم آورده شده اند تا تنبيهى بر لطف مكانت و قرب منزلتشان بوده باشد؛ و نيز ايذان و اشعارى بدين معنى داشته باشد كه ابناء مقدم بر انفس و مفدى انفس اند ادامه مطلب
+ نوشته شده در جمعه 15 اردیبهشت1391ساعت 17:14  توسط ز.هاشمی
|
1 - آمدن نام حسين از آسمانشيخ طوسى و راويان ديگر باسندهاى معتبر از امام رضا - عليه السلام - روايت كرده اند كه : هنگامى كه امام حسين - عليه السلام - به دنيا آمد، پيامبر - صلى الله عليه و آله - به ((اسماء بنت عميس )) فرمودند: اى اسماء! فرزندم را بياور! اسماء مى گويد: امام حسين - عليه السلام - را در پارچه سفيدى پيچيده و نزد پيامبر بردم ، پيامبر او را گرفته و در دامان خود نهاد، در گوش راست او اذان و در گوش چپ او اقامه را گفت ، در اين هنگام جبرائيل - عليه السلام - نازل شد و خطاب به پيامبر - صلى الله عليه و آله - گفت : خداى تعالى بر تو سلام رسانده و مى فرمايد: از آن جا كه على نسبت به تو به منزله هارون است براى موسى ، پس نام اين فرزند را ((شبير)) بگذار، كه اين نام پسر كوچك هارون بود؛ اما چون زبان تو عربى است او را حسين نام بنه !(1)
2 - پيامبر در مصيبت حسين گريست !
پيامبر - صلى الله عليه و آله - حسين را مى بوسيد و مى گريست و مى فرمود: حسين جان ! براى تو مصيبتى بزرگ وجود دارد، خداوند لعنت كند قاتل و كشنده تو را، سپس فرمود: اى اسماء! مبادا اين سخن را براى فاطمه نقل نمايى .(2)
ادامه مطلب
+ نوشته شده در چهارشنبه 13 اردیبهشت1391ساعت 17:11  توسط ز.هاشمی
|
نهجالبلاغه، مجموعهای از خطبهها، نامهها و اندرزهای (حکمتها)ی علی ابن ابیطالب، امام اول شیعیان و خلیفه چهارم از خلفای راشدین است.
گردآورندهٔ نهجالبلاغه، ابوالحسن محمد بن حسین موسوی معروف به سید رضی و شریف رضی است. نهجالبلاغه عنوانی است که سید رضی برای منتخبی از خطبهها و مواعظ، نامهها و عهدنامهها، و کلمات کوتاه و قصار علی بن ابیطالب برگزیدهاست. مطالب این کتاب از جمله شیواترین متون عربی محسوب میشود.
ساختار
سخنان علی ابن ابیطالب در این کتاب بر در سه باب آمده است:
ادامه مطلب
+ نوشته شده در دوشنبه 11 اردیبهشت1391ساعت 17:7  توسط ز.هاشمی
|
بدترین توشه برای آخرت ستم بر بندگان خداست." (حکمت 221)
سعادت اخروی و حیات جاودانی بهشت را بدون زاد و توشه نمیتوانبدست آورد .
این دعوت و دستور صریح خداوند است كه : « برای خود توشهبرگیرید ، كه بهترین توشهها تقوی است . »
همانطور كه زاد و توشه آخرت را باید از راه های مختلف كسب كرد ،برخی امور هم « توشه منفی » تلقی میشوند و به عنوان باری سنگین بر دوشانسان قرار میگیرند كه ملازم و همراه با انسان ، تا عالم محشر و رسیدگی نهاییبه پرونده اعمال ، موجب خسران و بدبختی انسان میگردند .
از طرفی یكی از بهترین زاد و توشه های آخرت ، خدمت به خلق خدا البته درراه خدا است . اگرچه ، غیر از خدمت به خلق ، عبادتهای بزرگ و مؤثردیگری هم وجود دارد و عبادت، منحصر در خدمت به خلق نمیشود ، ولیقطعاً یكی از بهترین عبادات ، برآوردن حاجتها و نیازهای مردمان و حلمشكلات آنان ، بخصوص مؤمنان و محرومان است ، خدمتی كه در راه خداباشد و انگیزههای دنیوی آن را آلوده نكرده باشد .
ادامه مطلب
+ نوشته شده در یکشنبه 10 اردیبهشت1391ساعت 17:6  توسط ز.هاشمی
|
دعا مجالی برای سخن گفتن با خداوند بوده و مهمترین آموزه ادیان است و زبان مشترك همه ابنای بشر به شمار میرود.
نیایش یعنی اینكه انسان بتواند با منبع فرا دنیایی و فرا زمینی ارتباط برقرار كند ، در حقیقت دعا گوهر همه ادیان است و دین منهای دعا قابل تصور نیست ؛ زیرا خداوند پایه همه ادیان را دعا و نیایش قرار داده و آن مجالی برای سخن گفتن با خداوند است.
انسان جسمی در زمین ، روحی در آسمان
در دین رابطه میان خدا و انسان یك طرفه نیست، بلكه به انسان نیز مجال داده شده تا با خداوند سخن گوید .
دعا یادآور این مطلب است كه گرچه انسان پایش در زمین است ولی دلش در آسمان است و روح انسان زمینی نیست ، در حقیقت امانتی است از جانب خداوند .
دعا مهمترین آموزه ادیان ابراهیمی
در دعا همیشه انسان وضع موجود راضی نیست و به دنبال وضع مطلوب در آینده است، دعا در ادیان ابراهیمی از مهمترین آموزه های دینی است و كتاب زبور آل داوود در عهد عتیق فقط نیایش است. امام خمینی (ره) به صحیفه سجادیه ، " زبور آل محمد " نام نهاده است.
دعا زبان مشترك همه ابنای بشر
دعا بخشی از معارف دینی و برای عامه مرم است ، به عبارتی می توان گفت که دعا زبان مشترك همه ابنای بشر می باشد . یكی از بزرگترین اندیشمندان غربی بحران بشر را بحران پوچی می داند؛ اینكه انسان صنعتی در عصر معاصر به پیچ و مهره تبدیل شده است، انسان جدید زمانی به پوچی و بی معنایی خواهد رسید که معنویت از آن گرفته شود .
اگر هدف غایی انسان از بین برود ، به پوچی می رسد، به همین خاطر نیایش و دعا نقش ارزشمندی دارد و همه ادیان به آن توجه كرده اند. زیرا انسان در جستجوی آرامش و نشاط معنوی است و ادیان ابراهیمی به ویژه اسلام در تلاش هستند تا پایه ها و معنای مشتركی به زندگی بدهند و دعا مسیر مشترك پیروان ادیان می باشد .
عامل نجات انسان از آلودگی ها ، دعا است
ادامه مطلب
+ نوشته شده در شنبه 9 اردیبهشت1391ساعت 16:58  توسط ز.هاشمی
|
حضرت فاطمه معصومه (س) در روز اول ذيقعده سال 173 هجري، در شهر مدينه چشم به جهان گشود. اين بانوي بزرگوار، از همان آغاز، در محيطي پرورش يافت که پدر و مادر و فرزندان، همه به فضايل اخلاقي آراسته بودند. عبادت و زهد، پارسايي و تقوا، راستگويي و بردباري، استقامت در برابر ناملايمات، بخشندگي و پاکدامني و نيز ياد خدا، از صفات برجسته اين خاندان پاک سيرت و نيکو سرشت به شمار مي رفت. پدران اين خاندان، همه برگزيدگان و پيشوايان هدايت، گوهرهاي تابناک امامت و سکان داران کشتي انسانيت بودند.
سرچشمه دانش
حضرت معصومه (س) در خانداني که سرچشمه علم و تقوا و فضايل اخلاقي بود، پرورش يافت. پس از آنکه پدر بزرگوار آن بانوي گرامي به شهادت رسيد، فرزند ارجمند آن امام، يعني حضرت رضا (ع) عهده دار امر تعليم و تربيت خواهران و برادران خود شد و مخارج آنان را نيز بر عهده گرفت. در اثر توجهات زياد آن حضرت، هر يک از فرزندان امام کاظم (ع) به مقامي والا دست يافتند و زبانزد همگان گشتند. ابن صباغ ملکي در اين باره مي گويد: �هر يک از فرزندان ابي الحسن موسي معروف به کاظم، فضيلتي مشهور دارد�.بدون ترديد بعد از حضرت رضا (ع) در ميان فرزندان امام کاظم(ع) حضرت معصومه (س) از نظر علمي و اخلاقي، والا مقام ترين آنان است. اين حقيقت از اسامي، لقب ها، تعريف ها و توصيفاتي که ائمه اطهار (ع) از ايشان نموده اند، آشکار است و اين حقيقت روشن مي سازد که ايشان نيز چون حضرت زينب (س) �عالمه غير معلمه� بوده است
ادامه مطلب
+ نوشته شده در پنجشنبه 7 اردیبهشت1391ساعت 9:50  توسط ز.هاشمی
|
پس از شهادت حضرت علي (ع )، به فرموده رسول خدا (ص ) و وصيت اميرالمؤمنين (ع )مامت و رهبري شيعيان به حسن بن علي (ع )، فرزند بزرگ اميرالمؤمنين (ع )، منتقل گشت و بر همه مردم واجب و لازم آمد که به فرامين پيشوايشان امام حسن (ع ) گوش فرادارند. امام حسين (ع ) که دست پرورد وحي محمدي و ولايت علوي بود، همراه و همکار و همفکر برادرش بود. چنان که وقتي بنا بر مصالح اسلام و جامعه مسلمانان و به دستور خداوند بزرگ ، امام حسن (ع ) مجبور شد که با معاويه صلح کند و آن همه ناراحتيها را تحمل نمايد، امام حسين (ع ) شريک رنجهاي برادر بود و چون مي دانست که اين صلح به صلاح اسلام و مسلمين معاويه ، در حضور امام حسن (ع ) وامام حسين (ع ) دهان آلوده اش را به بدگويي نسبت به امام حسن (ع ) و پدر بزرگوارشان اميرمؤمنان (ع ) گشود، امام حسين (ع ) به دفاع برخاست تا سخن در گلوي معاويه بشکند و سزاي ناهنجاريش را به کنارش بگذارد، ولي امام حسن (ع ) او را به سکوت و خاموشي فراخواند، امام حسين (ع ) پذيرا شد و به جايش بازگشت ، آن گاه امام حسن (ع ) خود به پاسخ معاويه (15) برآمد، و با بياني رسا و کوبنده خاموشش ساخت
+ نوشته شده در سه شنبه 5 اردیبهشت1391ساعت 9:45  توسط ز.هاشمی
|